Profesor Karel Lewit jest uznawany za ojca terapii manualnej. Pozwala na diagnozowanie, leczenie i zapobieganie odwracalnym zaburzeniom czynnościowym w narządzie ruchu w oparciu o aktualną wiedzę z zakresu biomechaniki i neurofizjologii. Dysfunkcje układu lokomotorycznego (stawów, struktur okołostawowych, mięśni i ścięgien, powięzi głębokich, powierzchownych i skóry), objawy reflektoryczne (zmiany odruchowe w tkankach), oraz zaburzenia stereotypów funkcjonalnych sprzężeniach przyczynowo-skutkowych. Profesor mawiał, cyt. „zaburzenia funkcji rzadko ograniczają się do jednego segmentu, czy pojedynczej struktury. Dlatego w czasie postępowania diagnostycznego, narząd ruchu powinien być traktowany jako całość.”